1 اگر ز هر خس و خاری فراکشی دامن بهار عیش ترا آفت خزان نرسد
2 شکوه گنبد نیلوفری از آن سبب است که دست خلق به دامان آسمان نرسد
اولین نفری باشید که نظر میدهید
این شعر چه حسی در تو زنده کرد؟ برداشتت رو بنویس، تعبیرت رو بگو، یا پرسشی که در ذهنت اومده رو مطرح کن.
1 شب این سر گیسوی ندارد که تو داری آغوش گل این بوی ندارد که تو داری
2 نرگس که فریبد دل صاحبنظران را این چشم سخنگوی ندارد که تو داری
1 پاس ادب به حد کفایت نگاه دار خواهی اگر ز بیادبان یابی ایمنی
2 با کم ز خویش هرکه نشیند به دوستی با عز و حرمت خود خیزد به دشمنی
1 تا دامن از من کشیدی ای سرو سیمینتن من هر شب ز خونابه دل پر گل بود دامن من
2 جانا رخم زرد خواهی جانم پر از درد خواهی دانم چهها کرد خواهی ای شعله با خرمن من
شماره موبایل خود را وارد کنید:
کد ارسالشده به