گر داشتمی بقدر همت دستی از امامی هروی رباعی 27

1 حضرت جان پرور دستور شاه ای باستحقاق گیتی را پناه

2 ای براق وهم با ارشاد فکر بر سپهر قدر تو نابرده راه

1 منت ایزد را که بعد از طول و عرض و سال و ماه اختر داد استقامت یافت بر گردون و جاه

2 آفتاب نصرت از چرخ ظفر بنمود روی در پناه سایه ی پشت هدی ظل اله

1 مقصود ترک اول سالک نجات بود گنج نجات زیر طلسم ثبات بود

2 چون قوت ثبات و حیات و نجات یافت بازش بذروه ی درجات التفات بود