گر باد هوای کوی سرایت سپرد از مسعود سعد سلمان رباعی 96

1 ای خواجه دل تو شادمان باد جان تو همیشه در امان باد

2 این رای سفر که یش داری بر تو به خوشی چو بوستان باد

1 از پس من غمست و پیش غم است ز بر من نمست و زیر نم است

2 این دل بسته خسته درد است وین تن خسته بسته الم است

1 دریغا جوانی و آن روزگار که از رنج پیری تن آگه نبود

2 نشاط من از عیش کمتر نشد امید من از عمر کوته نبود