گه گویم : کار ترا گیرم سست از ازرقی هروی رباعی 8

1 ای دست منت تو بمن بنده در دراز درگاه تو ز حادثه من بنده را جواز

2 درهای رنج بسته بمن بر سخای تو بر من در سرای تو بیگاه و گاه باز

1 چون بد عهدی گشت از تو این عهد درست در سستی دست از تو چرا دارم سست ؟

2 گر دست نشستمی ز تو روز نخست امروز بخون روی خود باید شست

1 بر سر دنیا فکند از نور چادر ماهتاب تا جهان را کرد از ان چادر منور ماهتاب

2 مه در اوج نور خود در آسمان دامن کشان میرود در وی گریبان بر زمین بر ماهتاب