گه گویم : کار ترا گیرم سست از ازرقی هروی رباعی 8

1 ای چون هستی برده دل من بهوس چون بنشینم غم فراق تو نه بس

2 گر چون هستی بدستت آرم زین پس پنهان کنمت چو نیستی از همه کس

1 ایا از ملک زادگان فخر عالم نژاد ترا ملک عالم مسلم

2 نه در طالع دشمنان تو یک عز نه اندر دل دوستان تو یک غم

1 شاه کرده است رای زی پوشنگ هامراهش میست و ساغر و چنگ

2 گه شرابی همی خورد بشتاب گه سماعی همی کند بدرنگ