هرگز دل من زبخت خشنود نبود از نزاری رباعی 114

1 ساقی بیار از بامداد آن آب آتش رنگ را بر هم زن و در هم شکن هم صلح را هم جنگ را

2 بوّاب خلوت خانه را گویید زنهار ای فلان در مجلس ما آمدن رخصت مده دل تنگ را

1 راحت روح شاهدست و شراب فرح استماع چنگ و رباب

2 ساقیی طرفه تر ز آب زلال مطربی تازه تر ز عیش شباب

1 می بیارید و به می تازه کنید ایمان را غم جنّات و جهنم نبود رندان را

2 ترک خود گیر که با خود به مکانی نرسی که در آن کوی مجالی نبود رضوان را