فکر ذاتش داشتم صورت به یاد آمد مرا از سعیدا قطعه‌ 1

1 چاک پیراهن یار و نظر پاک، یکی است گوشهٔ دامن پاک و دل غمناک یکی است

2 بعد مردن نکشم منت آرایش قبر چون برد خواب گران تخت زر و خاک یکی است

1 عشق عالمسوز ما بر هم زند تدبیر را جذبهٔ سرشار ما از هم کند زنجیر را

2 بسکه شورش در دماغ طفل ما جا کرده است باز در پستان مادر می کند خون شیر را

1 هر چیز که رو می دهد از ماست که بر ماست هر چند که او می دهد از ماست که بر ماست

2 سرچشمه بود قسمت ما آب روان را این آب که جو می دهد از ماست که بر ماست