دیدمش چو سرو سهی آن سبز قبا از مجد همگر رباعی 2

1 نه چو رخت ماه سخنگو بود نه چو قدت سرو سمن بو بود

2 سرو بنا از بر چشمم مرو سرو همان به که بر جو بود

1 شب وداع چو برداشتن طریق صواب به عزم بندگی صاحب سپهر جناب

2 از آفتاب سپهرم نبود خالی چشم وز آفتاب زمینم بماند دیده پر آب

1 خبر دهید مرا کآن پسر خبر دارد که کار من زغمش روی در خطر دارد

2 خبر ندارم در عشق او ز کار جهان ولی جهان ز من و کار من خبر دارد