گفتم صنما لاله رخا دلدارا از ابوسعید رباعی 7

1 دل رفت بر کسیکه سیماش خوشست غم خوش نبود ولیک غمهاش خوشست

2 جان میطلبد نمیدهم روزی چند در جان سخنی نیست، تقاضاش خوشست

1 اسرار ملک بین که بغول افتادست وان سکهٔ زر بین که بپول افتادست

2 وان دست برافشاندن مردان زد و کون اکنون بترانهٔ کچول افتادست

1 من دوش دعا کردم و باد آمینا تا به شود آن دو چشم بادامینا

2 از دیدهٔ بدخواه ترا چشم رسید در دیدهٔ بدخواه تو بادامینا

1 ای دلبر ما مباش بی دل بر ما یک دلبر ما به که دو صد دل بر ما

2 نه دل بر ما نه دلبر اندر بر ما یا دل بر ما فرست یا دلبر ما