1 ز ابرویت به محراب نیازم سر زلفت برد عقل نمازم
2 نظر کج بأختی گفتی به آن زلف دو رخ دارد چگونه کج نبازم
3 سر زلفت مرا عمر دراز است خداوندا بده عمر درازم
4 کمال از بندگان ماست کوئی بدین اقبال دایم سرفرازم
اولین نفری باشید که نظر میدهید
این شعر چه حسی در تو زنده کرد؟ برداشتت رو بنویس، تعبیرت رو بگو، یا پرسشی که در ذهنت اومده رو مطرح کن.
1 چشم تو از حد می برد با عاشقان بیداد را از ناله مرغان چه غم آن دل سیه صیاد را
2 مردم به دور روی تو در گریه اند از آه من شرطست باران ریختن در موسم گل باد را
1 در سر از دود دلم شمع صفت سودایی است آری این گریه و سوز من و شمع از جایی است
2 همچو شمع همه تن آنش سودای مهی است همچو صبحم همه جان مهر جهانآرایی است
1 آن چه رویست که حسن همه عالم با اوست دل در آن کوی نه تنهاست که جان هم با اوست
2 دم عیسی که به رنجور شفا میبخشد دم نقد از لب او جوی که این دم با اوست
شماره موبایل خود را وارد کنید:
کد ارسالشده به