دل خون شد و شرط جان گدازی نیست از کمال‌الدین رباعی 119

1 دل ز غم عشق تو کی جان برد؟ تا که جفای تو برین سان بود

2 دست کش از دامن تو کوتهست هر نفسی سوی گریبان برد

1 تا بکف جام می توانم دید زهد و سالوس کی توانم دید؟

2 نکنم یاد زهد و صومعه هیچ تا رخ ترک فی توانم دید

1 از تو جز درد دل و خون جگر حاصل نیست چه کنم جان؟ چو جزین هیچ دگر حاصل نیست

2 بر نبندد ز میان تو کمر طرفی، از آنک در میان خود بجز از طرف کمر حاصل نیست