سرو قدی که بود دیدهٔ دلها به رهش از هاتف اصفهانی غزل 53

1 کدام عهد نکویان عهد ما بستند به عاشقان جفاکش که زود نشکستند

2 خدا نگیردشان گرچه چارهٔ دل ما به یک نگاه نکردند و می‌توانستند

1 قاصد به خاک بر سر کویش فتاده کیست بر خاک آستانهٔ او سرنهاده کیست

2 چون بر سمند آید و خلقیش در رکاب همراه او سوار کدام و پیاده کیست

1 به حریم خلوت خود شبی چه شود نهفته بخوانیم به کنار من بنشینی و به کنار خود بنشانیم

2 من اگر چه پیرم و ناتوان تو ز آستان خودت مران که گذشته در غمت ای جوان همه روزگار جوانیم