گفت با مجنون شبی لیلی براز از عطار نیشابوری مصیبت نامه 2

1 چنین نقلی درستست از پیمبر که حق گوید بشخصی روز محشر

2 که ای بنده بیا و نامه برخوان که تا چه کردهٔ عمری فراوان

1 تا گل از ابر آب حیوان یافت گرد خود صد هزار دستان یافت

2 زره ابر گشت پیکان باز جوشن آب زخم پیکان یافت

1 شیر در کار عشق مسکین است عشق را بین که با چه تمکین است

2 نکشد کس کمان عشق به زور عشق شاه همه سلاطین است

1 ترا در علم معنی راه دادند بدستت پنجهٔ الله دادند

2 ترا از شیر رحمت پروریدند براه چرخ قدرت آوریدند