چهار چیز بدو چیز داد نیز هم او از عنصری بلخی قصیده-قطعه 100

1 گه آن آراسته زلفش زره گردد گهی چنبر گه آن پیراسته جعدش ببارد مشگ و گه عنبر

2 رخی چون نو شکفته گل ، همه گلبن برنگ مل همه شمشاد پر سنبل ، همه بیجاده پر شکر

1 امید نیکی و تاج ملوک و صدر کرام بزرگ خسرو آزادگان و فخر انام

2 بمین دولت و دولت بدو همیشه عزیز امین ملت و ملت بدو گرفته نظام

1 آن لب نمزم گرچه مرا آن سازد زیرا که شکر چون بمزی بگدازد

2 چشمم ز غمانش زرگری آغازد تا بگدازد عقیق و بر زر یازد