رو خانه برو، که شاه ناگاه آید از باباافضل کاشانی رباعی 89

1 ای خواجه اگر کار به کامت نبود یا خطبهٔ جاوید به نامت نبود

2 خوش باش و مخور غصه که گر دار جهان مُلکت شود، از حرص تمامت نبود

1 ای از تو فتاده عالمی در شر و شور فارغ شدهٔ غنی و مردم همه عور

2 تو با همه در حدیث و گوش همه کر تو با همه در حضور و چشم همه کور

1 معلوم نمی‌شود چنین از سر دست کاین صورت و معنی ز چه رو در پیوست

2 اسرار به جملگی به نزد هر کس آنگاه شود عیان که صورت بشکست