دل را تو همه جگر دهی افسوس است از اوحدالدین رباعی 59

1 بیچاره دل شکسته چون بستهٔ تست بی مرهم وصل هر زمان خستهٔ تست

2 چون می گسلی از آنک پیوستهٔ تست گر بستهٔ تست دل نه بشکستهٔ تست

1 آنجا که صفای دل بود دایهٔ عیش برسود بود مدام سرمایهٔ عیش

2 افسوس که کار خلق جایی نرسید کز مایهٔ غم شوند همسایهٔ عیش

1 جز حق تو بکن جمله فراموش امشب وز جام وصال باده می نوش امشب

2 تا بوک به وصل جاودانی برسی منشین و به جان و دل همی کوش امشب