از معدن خویش اگر جدا افتادی از باباافضل کاشانی رباعی 162

1 معشوقه عیان بود، نمی دانستم با ما به میان بود، نمی دانستم

2 گفتم به طلب مگر به جایی برسم خود تفرقه آن بود، نمی دانستم

1 تا حا و دو میم و دال نامت کردند عرش و فلک و کعبه مقامت کردند

2 اکنون که به رهبری تمامت کردند سرتاسر آفاق به نامت کردند

1 ای ذات تو سر دفتر اسرار وجود نقش صفتت بر در و دیوار وجود

2 در پردهٔ کبریا نهان گشته ز خلق بنشسته عیان بر سر بازار وجود