از برف سر کوه چو ذات الحبکست از ازرقی هروی رباعی 13

1 زان روز که من عشق تو کردم آغاز دربند بلا ماندم و در دام گداز

2 هر ناز که دانی بکن ، ای مایۀ ناز باشد که چو من زبون بکف ناری باز

1 آن دل ، که ببند عشق کس بسته نبود عشق تو بیامد و ببست و بربود

2 ای ماه زرشک روی تو ناخشنود در حال دل بنده چه خواهی فرمود ؟

1 بر آن صحیفة سیمین مسای مشک مقیم که رنگ مشک نماید بر آن صحیفة سیم

2 مکن ستیزه اگر چند خوبرویان را ستیزه کردن بیهوده عادتیست قدیم