از دیدن خلق، دیده بی دوست بدوز از ادیب صابر رباعی 47

1 سه تحفه داد فراق دو زلف دوست مرا یکی دریغ و دوم حسرت و سوم سودا

2 سه نام یافتم از ساعت جدایی او یکی غریب و دوم غمگن و سوم تنها

1 چو کهربا شد برگ و چو لعل گشت عصیر گره گره چو زره شد ز باد روی غدیر

2 مشعبدی کند اکنون خزان همی به درست که وصف حال جهان را همی کند تغییر

1 زلف به شانه زنی و طره فشانی بس بود این فتنه را دلیل و نشانی

2 فتنه برانگیختند طره و زلفت چون به لب این فتنه را فرو ننشانی