1 هر کرا دلق ریا در بر بود از سگان کوی واپس تر بود
2 نیست درویشی بزرق و شید و شین تاج درویشست ترک عالمین
3 هرگز از دلق ریا بر سر میار شاشه ابلیس را باران مدار
4 بر طریق علم باید رفت راه تا نیفتی ناگهان در قعر چاه
اولین نفری باشید که نظر میدهید
این شعر چه حسی در تو زنده کرد؟ برداشتت رو بنویس، تعبیرت رو بگو، یا پرسشی که در ذهنت اومده رو مطرح کن.
1 ملامت را بمان، چه جای بیمست؟ که روح القدس جانت را ندیمست
2 اگرچه راه دشوارست آخر که امداد از مددهای کریمست
1 بآفتاب جمالت، که نور دیده ماست که آفتاب جمالت ز ذرها پیداست
2 میان باغ جهان از زلال وصل حبیب نهال جان مرا صد هزار نشو و نماست
1 ای از جمال روی تو تابنده آفتاب وز آفتاب روی تو خورشید در حجاب
2 اندر میان پرده عزت نشسته ای در آرزوی روی تو مردند شیخ و شاب
شماره موبایل خود را وارد کنید:
کد ارسالشده به