هر گلی کان بود بر شاخی بچید از عطار نیشابوری نزهت الاحباب 17

1 محلم نیست که خورشید جمالت بینم بو که باری اثر عکس خیالت بینم

2 کاشکی خاک رهت سرمهٔ چشمم بودی که ندانم که دمی گرد وصالت بینم

1 سلیمان با چنان کاری و باری بخیلی مور بگذشت از کناری

2 همه موران بخدمت پیش رفتند بیک ساعت هزاران بیش رفتند

1 اگر سجده کنی مانند عطّار ببینی بت پرست خویش دیدار

2 ببینی بُت پرستی خویش اینجا تو برداری حجاب از پیش اینجا

1 ترا در علم معنی راه دادند بدستت پنجهٔ الله دادند

2 ترا از شیر رحمت پروریدند براه چرخ قدرت آوریدند