هر روز همی فلک به تیری زندم از مسعود سعد سلمان رباعی 229

1 چو سوده دوده به روی هوا برافشانند فروغ آتش روشن ز دود بنشانند

2 سپهر گردان بس چشم ها گشاید باز که چشم های جهان را همه بخسبانند

1 احوال جهان بادگیر باد وین قصه ز من یادگیر یاد

2 چون طبع جهان باژگونه بود کردار همه باژگونه بود

1 هر ساعتی ز عشق تو حالم دگر شود وز دیدگان کنارم همچون شمر شود

2 از چشم خون فشانم نشگفت اگر مرا از خون سر مژه چو سر نیشتر شود