ای خواجه مرا به لطف خود پروری از جامی رباعی 60

1 روزی از روزها کلیم خدا که زدی گام در حریم وفا

2 در شبانی به ره نهاد قدم بره ای کرد ناگه از رمه رم

1 پاره دوزی بود در اقصای ری مطمئن بر پاره دوزی رای وی

2 با خمیده پشتی از بار عیال داشت مشتی طفلکان خردسال

1 ضعف پیری قوت طبعم شکست راه فکرت بر ضمیر من ببست

2 در دلم فهم سخندانی نماند بر لبم حرف سخنرانی نماند