ای با رخت انوار مه و خور همه هیچ از ابوسعید رباعی 181

1 آنشب که مر از وصلت ای مه رنگست بالای شبم کوته و پهنا تنگست

2 و آنشب که ترا با من مسکین جنگست شب کور و خروس گنک و پروین لنگست

1 تا درد رسید چشم خونخوار ترا خواهم که کشد جان من آزار ترا

2 یا رب که ز چشم زخم دوران هرگز دردی نرسد نرگس بیمار ترا

1 ای دلبر ما مباش بی دل بر ما یک دلبر ما به که دو صد دل بر ما

2 نه دل بر ما نه دلبر اندر بر ما یا دل بر ما فرست یا دلبر ما