این بادیهٔ تو را سری پیدا نه از عطار نیشابوری مختارنامه 4

1 هر چند که اهل راز میباید گشت هم با قدم نیاز میباید گشت

2 تا چند روی، چو راه را پایان نیست چون میدانی که باز میباید گشت

1 چون ز مرغ سحر فغان برخاست ناله از طاق آسمان برخاست

2 صبح چون دردمید از پس کوه آتشی از همه جهان برخاست

1 ای عشق تو با وجود هم تنگ در راه تو کفر و دین به یک رنگ

2 بی روی تو کعبه‌ها خرابات بی نام تو نامها همه ننگ

1 ترا در علم معنی راه دادند بدستت پنجهٔ الله دادند

2 ترا از شیر رحمت پروریدند براه چرخ قدرت آوریدند