1 از فتنه پریشان نشود هر که پناهی در سایه گیسوی پریشان تو گیرد
2 از بس که شتابان و گریزان چو نسیمی گل دست گشوده است که دامان تو گیرد
اولین نفری باشید که نظر میدهید
این شعر چه حسی در تو زنده کرد؟ برداشتت رو بنویس، تعبیرت رو بگو، یا پرسشی که در ذهنت اومده رو مطرح کن.
1 تا دامن از من کشیدی ای سرو سیمینتن من هر شب ز خونابه دل پر گل بود دامن من
2 جانا رخم زرد خواهی جانم پر از درد خواهی دانم چهها کرد خواهی ای شعله با خرمن من
1 پاس ادب به حد کفایت نگاه دار خواهی اگر ز بیادبان یابی ایمنی
2 با کم ز خویش هرکه نشیند به دوستی با عز و حرمت خود خیزد به دشمنی
1 شب این سر گیسوی ندارد که تو داری آغوش گل این بوی ندارد که تو داری
2 نرگس که فریبد دل صاحبنظران را این چشم سخنگوی ندارد که تو داری
شماره موبایل خود را وارد کنید:
کد ارسالشده به