پریشان گشت چون جمعیت افغان ز اصفاهان از مشتاق دیوان اشعار 17

1 کجا ز قهر تو غیر از توام پناهی هست همان به تست مرا گر گریزگاهی هست

2 تو ابر رحمت و فیض تو عام آه که نیست بغیر من ز تو گر تشنه لب گیاهی هست

1 صبح شد ساقی بشو از دیده خواب می بده واکرد گل بند نقاب

2 جنت نقد است ساقی می بیار فصل گل دور قدح عهد شباب

1 جانی و به کنه تو کسی پی نبرد جانا چه عامی و چه عارف چه جاهل و چه دانا

2 ظاهر نگرد عامی ز آن روی به دام افتد از طره و دستار و دراعه مولانا