رخ و زلف و لب و دندان جانان از فایز بیتی‌ 312

1 خداوندا جوانیم به سر رفت درخت شادکامی بی ثمر رفت

2 درخت شادکامی عمر فایز سر شام آمد و بانگ سحر رفت

1 نسیم روح پرور دارد امشب شمیم زلف دلبر دارد امشب

2 گمانم یار در راهست فایز! که این دل شور در سر دارد امشب

1 جهان رفت و جوانی و چمن رفت گل نسرین و سرو و یاسمن رفت

2 پس از من دوستان گویند:«افسوس که آخر فایز شیرین سخن رفت»