بتا، به تارک هجران دل مرا بوزی از قاسم انوار دیوان اشعار 7

1 لب عالم منم،چه لب؟لب لب منکر این سخن مباش، «فتب »

2 عقل و جانم ربود و حیران ساخت این بود شاق عشق ونشائه حب

1 جگر پردرد و دل پرخون و جان سرمست و ناپروا شبم تاریک و مرکب لنگ و در سر مایه سودا

2 دوای خود نمی دانم، درین اندیشه حیرانم بیا، ای ساقی باقی، بیار آن باده حمرا

1 درد تو، که سرمایه ملک دو جهانست المنة لله که مرا بر دل و جانست

2 شهری همه بر آتش عشق تو کبابند من نیز برآنم که همه شهر برآنست