چون گل بگلاب شسته رویی داری از ابوسعید رباعی 656

1 خیام تنت بخیمه میماند راست سلطان روحست و منزلش دار بقاست

2 فراش اجل برای دیگر منزل از پافگند خیمه چو سلطان برخاست

1 از کعبه رهیست تا به مقصد پیوست وز جانب میخانه رهی دیگر هست

2 اما ره میخانه ز آبادانی راهیست که کاسه می‌رود دست بدست

1 دل بر سر عهد استوار خویشست جان در غم تو بر سر کار خویشست

2 از دل هوس هر دو جهانم بر خاست الا غم تو که برقرار خویشست

1 ای دلبر ما مباش بی دل بر ما یک دلبر ما به که دو صد دل بر ما

2 نه دل بر ما نه دلبر اندر بر ما یا دل بر ما فرست یا دلبر ما