چون ماه نو از حلقه‌به‌گوشان توایم از رهی معیری رباعی 162

1 شب این سر گیسوی ندارد که تو داری آغوش گل این بوی ندارد که تو داری

2 نرگس که فریبد دل صاحب‌نظران را این چشم سخنگوی ندارد که تو داری

1 من کیستم ز مردم دنیا رمیده‌ای چون کوهسار پای به دامن کشیده‌ای

2 از سوز دل چو خرمن آتش گرفته‌ای وز اشک غم چو کشتی طوفان رسیده‌ای

1 نسیم عشق ز کوی هوس نمی‌آید چرا که بوی گل از خار و خس نمی‌آید

2 ز نارسایی فریاد آتشین فریاد که سوخت سینه و فریادرس نمی‌آید