چون بر او عرض امانت شد به جهل از نراقی مثنوی طاقدیس 172

1 چون بر او عرض امانت شد به جهل خویش را فرزام هم دانست و اهل

2 دید مسجود ملایک خویش را هم معلم اسم پیش از پیش را

3 هم بر او کردند عرض اختیار راستی گفتا منم عالم مدار

4 پای پیش آورد و زانو برشکست بار سنگین امانت دوش بست