1 چون فروماندی ز بد کردار خویش پارسا گشتی کنون و نیک خو
2 آن مثل کز پیش گفتند، ای پسر، من به شعر آرم کنون از بهر تو
3 گند پیری گفت کهش خوردی بریخت «مر مرا نان تهی بود آرزو»
اولین نفری باشید که نظر میدهید
این شعر چه حسی در تو زنده کرد؟ برداشتت رو بنویس، تعبیرت رو بگو، یا پرسشی که در ذهنت اومده رو مطرح کن.
1 کسی که قصد ز عالم به خواب و خور دارد اگر چه چهرهش خوب است طبع خر دارد
2 بخر شمارش مشمارش، ای بصیر، بصیر اگرچه او بهسر اندر چو تو بصر دارد
1 ای کهن گشته در سرای غرور خورده بسیار سالیان و شهور
2 چرخ پیموده بر تو عمر دراز تو گهی مست خفته گه مخمور
1 خواهی که نیاری به سوی خویش زیان را از گفتن ناخوب نگهدار زبان را
2 گفتار زبان است ولیکن نه مرا نیز تا سود به یک سو نهی از بهر زیان را
شماره موبایل خود را وارد کنید:
کد ارسالشده به