چون دست اجل شیشه عمرت بشکست از مجد همگر رباعی 74

1 باز این چه فتنه‌ای‌ست که در ما فکنده‌ای بازم در آتش غم و سودا فکنده‌ای

2 آوازه فراق درافکنده‌ای وز آن در شهر شور و فتنه و غوغا فکنده‌ای

1 دوش چو کرد آسمان افسر زر ز سر یله ساخت ز ماه و اختران یاره و عقد و مرسله

2 شکل فلک خراش شد مهر چو دانه آس شد عقده راس داس شد از پی کشت سنبله

1 غم از دلم به جدائی جدا نمی گردد دلم ز بند ملامت رها نمی گردد

2 دل مرا ز غم عشق سرزنش مکنید که دل به سرزنش از عشق وا نمی گردد