بیداری شبهای من از اختر پرس از خوسفی رباعی 57

1 ای ملک طراوت به تو زیبنده ولایق روی تو و گلبرگ طری هر دو مطابق

2 از طرّه ی تو بوی برد عنبر سارا وز چهره ی تو رنگ برد برگ شقایق

1 رخ زرد از آن روی شویم به اشک که تا آبرویی بجویم به اشک

2 از آن مرد خواهم بر آن خاک کوی که باشد کند شستو شویم به اشک

1 آن سرو ناز کو که ببوسیم پای او روشن کنیم دیده به خاک سرای او

2 او سر زناز خویش نیارد بما فرود ما چون بنفشه سر بنهاده به پای او