1 هرچند که در مرتبه مامورانیم بس ظاهر و پیداست که ما میرانیم
2 یک لحظه گداییم و دمی سلطانیم در حالت خویشتن عجب می مانیم
اولین نفری باشید که نظر میدهید
این شعر چه حسی در تو زنده کرد؟ برداشتت رو بنویس، تعبیرت رو بگو، یا پرسشی که در ذهنت اومده رو مطرح کن.
1 ملامت را بمان، چه جای بیمست؟ که روح القدس جانت را ندیمست
2 اگرچه راه دشوارست آخر که امداد از مددهای کریمست
1 بآفتاب جمالت، که نور دیده ماست که آفتاب جمالت ز ذرها پیداست
2 میان باغ جهان از زلال وصل حبیب نهال جان مرا صد هزار نشو و نماست
1 ای از جمال روی تو تابنده آفتاب وز آفتاب روی تو خورشید در حجاب
2 اندر میان پرده عزت نشسته ای در آرزوی روی تو مردند شیخ و شاب
شماره موبایل خود را وارد کنید:
کد ارسالشده به