هر چند که جان عارف آگاه بود از ابوسعید رباعی 278

1 گویند دل آیینهٔ آیین عجبست دوری رخ شاهدان خودبین عجبست

2 در آینه روی شاهدان نیست عجب خود شاهد و خود آینه‌اش این عجبست

1 از چرخ فلک گردش یکسان مطلب وز دور زمانه عدل سلطان مطلب

2 چون روزی پنج در جهان خواهی بود آزار دل هیچ مسلمان مطلب

1 گفتی که منم ماه نشابور سرا ای ماه نشابور نشابور ترا

2 آن تو ترا و آن ما نیز ترا با ما بنگویی که خصومت ز چرا

1 ای دلبر ما مباش بی دل بر ما یک دلبر ما به که دو صد دل بر ما

2 نه دل بر ما نه دلبر اندر بر ما یا دل بر ما فرست یا دلبر ما