هر چند که روی لاله بس دلگسلست از کمال‌الدین رباعی 104

1 گفتم که مرا بر تو ببوسی نازست گفتا که زرت چاره اراینت آزست

2 گفتم: نه تو دانی که مرا زر نبود گفتا که برو ، اوام را در بازست

1 سوز عشقت جگر همی سوزد تاب رویت نظر همی سوزد

2 تو چه دانی ؟که آتش رخ تو نظر اندر بصر همی سوزد

1 خبر گل بچمن می آرند مژده جان وی تن می آرند

2 نقش بندان ربیعی آبی با رخ کار چمن می آرند