هر چند که یار پارسا باشد گرگ از خوسفی رباعی 62

1 روی تو چشم خیره کند آفتاب را موی تو خون کند جگر مشک ناب را

2 تا ماه در حجاب خجالت فرو رود از آفتاب چهره برافکن نقاب را

1 دلبری دارم که دل در بند زلف و خال اوست عاشقانش را شراب از جام مالامال اوست

2 فتنه آن چشم فتانم که از هر گوشه ای فتنه ای پر شیوه از دنباله دنبال اوست

1 ما نیاریم که وصف تو کماهی بکنیم شکر الطاف تو ای لطف الهی بکنیم

2 عذر خواهی قدوم تو گر امکان باشد به دعای سحر و ورد پگاهی بکنیم