بازآ که عظیم دردناکم ز غمت از شاهی رباعی 4

1 هر دم ز عشق، بر دل من صد بلا رسد آری، بدور حسن تو اینها مرا رسد

2 جانم بلب رسید در این محنت و هنوز تا کار دل ز دیدن رویت کجا رسد

1 شبی که کوی تو ما را مقام خواهد بود زمانه تابع و گردون بکام خواهد بود

2 زوال دولت پیر مغان مجو ای شیخ که ظل عالی او مستدام خواهد بود

1 بی‌لبت هردم ز چشم درفشان خون می‌رود پاره‌های دل ز راه دیده بیرون می‌رود

2 یک شب ای شمع بتان، در کنج تاریک من آی تا ببینی حال تنها ماندگان چون می‌رود