شبی رو از گلاب صبح شسته از خبوشانی مثنوی سوز و گداز 4
1. شبی رو از گلاب صبح شسته
چو رخ ز آئینه خورشید رسته
1. شبی رو از گلاب صبح شسته
چو رخ ز آئینه خورشید رسته
1. محمد صیقل مرآت بینش
نظر پیمای چشم آفرینش
1. چمن پیرای این آتش هوا باغ
نمک سود این چنین سازد گل داغ
1. طلب کرد آن بت کافر لقب را
به کوثر بار داد آن تشنه لب را
نوعی خبوشانی یکی از شاعران نامدار ادبیات فارسی است که در قرن 11 هجری در ایران زندگی میکرد. آثار او نمایانگر فرهنگ، اندیشه و زیباییشناسی دوران خویش است و همچنان در دل علاقهمندان به شعر فارسی جایگاه ویژهای دارد.
شعرهای نوعی خبوشانی معمولاً مضامینی چون عشق، عرفان، اخلاق، دین و مسائل اجتماعی را در بر میگیرند. او با بهرهگیری از زبان فاخر و تصاویری بدیع، توانسته است احساسات انسانی را به شکلی عمیق و اثرگذار بیان کند.
در منابع تاریخی آمده است: محمدرضا خبوشانی معروف به نَوعی خَبوشانی (زاده در خبوشان که نام قدیم قوچان است، درگذشته به سال ۱۰۱۹ هجری قمری در برهانپور هند) شاعر ایرانی و سرایندهٔ مثنوی «سوز و گداز» است.
در سایت شعرنوش میتوانید مجموعهای از غزلیات، قصاید و سایر اشعار نوعی خبوشانی را با دستهبندیهای مختلف مطالعه و مرور کنید.