لبتشنه نیاز چو بیتاب میشود از قصاب کاشانی غزل 124
1. لبتشنه نیاز چو بیتاب میشود
از آب تیغ ناز تو سیراب میشود
1. لبتشنه نیاز چو بیتاب میشود
از آب تیغ ناز تو سیراب میشود
1. آن شوخ دلآر رخ زیباش لطیف است
بر روی چو گل زلف چلیپاش لطیف است
1. ای آنکه دیده عرصه جولان حسن توست
جان جهان به قبضه فرمان حسن توست
1. این زلف سیه نیست غم جان من این است
آشوبرسان شب هجران من این است
قصاب کاشانی یکی از شاعران نامدار ادبیات فارسی است که در قرن 12 هجری در ایران زندگی میکرد. آثار او نمایانگر فرهنگ، اندیشه و زیباییشناسی دوران خویش است و همچنان در دل علاقهمندان به شعر فارسی جایگاه ویژهای دارد.
شعرهای قصاب کاشانی معمولاً مضامینی چون عشق، عرفان، اخلاق، دین و مسائل اجتماعی را در بر میگیرند. او با بهرهگیری از زبان فاخر و تصاویری بدیع، توانسته است احساسات انسانی را به شکلی عمیق و اثرگذار بیان کند.
در منابع تاریخی آمده است: سعید قصاب کاشانی از شاعران دورهٔ صفویه بود که در سدهٔ یازدهم و دوازدهم قمری میزیست. از زندگی وی اطلاعات دقیقی در دست نیست و خود نیز در اشعارش به احوال خود اشاره نکرده است. اما آنچه به طور جسته و گریخته از اشعار او درک میشود این است که مردی کاسب و تهیدست بوده است. بهطور قطع و یقین حرفهٔ او قصابی بوده و به همان جهت تخلص خود را «قصاب» قرار داده است. وی در مقاطع بعضی غزلها از حرفهٔ خود مضامین عالی برآورده است، مانند تشبیه مژهها به قناره (چنگک قصابی) در بیت زیر:
در سایت شعرنوش میتوانید مجموعهای از غزلیات، قصاید و سایر اشعار قصاب کاشانی را با دستهبندیهای مختلف مطالعه و مرور کنید.