تا چند به هنگامه سلامت باشی از غالب دهلوی رباعی 104
1. تا چند به هنگامه سلامت باشی
تا چند ستمکش اقامت باشی
1. تا چند به هنگامه سلامت باشی
تا چند ستمکش اقامت باشی
1. صاحبدلست و نامور عشقم به سامان خوش نکرد
آشوب پیدا ننگ او اندوه پنهان خوش نکرد
1. غمت در بوته دانش گدازد مغز خامان را
لبت تنگ شکر سازد دهان تلخ کامان را
1. هستم ز می امید سرمست و بس است
دارم سر این کلاه در دست و بس است
غالب دهلوی یکی از شاعران نامدار ادبیات فارسی است که در قرن 13 هجری در ایران زندگی میکرد. آثار او نمایانگر فرهنگ، اندیشه و زیباییشناسی دوران خویش است و همچنان در دل علاقهمندان به شعر فارسی جایگاه ویژهای دارد.
شعرهای غالب دهلوی معمولاً مضامینی چون عشق، عرفان، اخلاق، دین و مسائل اجتماعی را در بر میگیرند. او با بهرهگیری از زبان فاخر و تصاویری بدیع، توانسته است احساسات انسانی را به شکلی عمیق و اثرگذار بیان کند.
در منابع تاریخی آمده است: میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسیگوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبهقاره هند بود.
در سایت شعرنوش میتوانید مجموعهای از غزلیات، قصاید و سایر اشعار غالب دهلوی را با دستهبندیهای مختلف مطالعه و مرور کنید.