شاه عادل چون بکام دل ببزم می نشست از فریومدی رباعی 207
1. شاه عادل چون بکام دل ببزم می نشست
بر جبین آفتاب از شرم رویش خوی نشست
1. شاه عادل چون بکام دل ببزم می نشست
بر جبین آفتاب از شرم رویش خوی نشست
1. گردون نفسی بکار من دور نکرد
یکدم نگذشت تا دو صد جور نکرد
1. مردم چشمم که در غرقاب بازی میکند
گر نشد آبی چرا در آب بازی میکند
1. ساقی قدح می که درو هست صفائی
به ز آن مطلب نزد خرد راهنمائی
ابن یمین فریومدی یکی از شاعران نامدار ادبیات فارسی است که در قرن 8 هجری در ایران زندگی میکرد. آثار او نمایانگر فرهنگ، اندیشه و زیباییشناسی دوران خویش است و همچنان در دل علاقهمندان به شعر فارسی جایگاه ویژهای دارد.
شعرهای ابن یمین فریومدی معمولاً مضامینی چون عشق، عرفان، اخلاق، دین و مسائل اجتماعی را در بر میگیرند. او با بهرهگیری از زبان فاخر و تصاویری بدیع، توانسته است احساسات انسانی را به شکلی عمیق و اثرگذار بیان کند.
در منابع تاریخی آمده است: امیر فخرالدین محمود بن امیر یمینالدین طُغْرایی فَریومَدی (زاده ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشته ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف، شاعر و بزرگ ترین قطعهسرای ایرانی است.
در سایت شعرنوش میتوانید مجموعهای از غزلیات، قصاید و سایر اشعار ابن یمین فریومدی را با دستهبندیهای مختلف مطالعه و مرور کنید.