1. گناه را به گردن فاصله می اندازیم
2. ولی بهار دشمن صبر است
3. مگر نگفتی : برایم دروغ ننویس ! آن که بر زانوان تو به خواب می رود
1. بی ماه ،بی گل سرخ ، بی زن
2. کشتی هامان را به سمت تروا می رانیم
3. قطار به اکباتان قدیم می رود
1. در ساحل شب
2. که چشم لیموها روشن بود
3. ما نیز کلید نور را چرخاندیم
1. تهران شکوفه باران است
2. ای مهربان که ساکن در غربتی
3. آن گل که در دلت به امانت ماند
سپانلو یکی از شاعران نامدار ادبیات فارسی است که در قرن 14 هجری در ایران زندگی میکرد. آثار او نمایانگر فرهنگ، اندیشه و زیباییشناسی دوران خویش است و همچنان در دل علاقهمندان به شعر فارسی جایگاه ویژهای دارد.
شعرهای سپانلو معمولاً مضامینی چون عشق، عرفان، اخلاق، دین و مسائل اجتماعی را در بر میگیرند. او با بهرهگیری از زبان فاخر و تصاویری بدیع، توانسته است احساسات انسانی را به شکلی عمیق و اثرگذار بیان کند.
متأسفانه اطلاعات دقیقی از زندگی سپانلو در دست نیست، اما آثار بر جای مانده از او نشان از تسلطش بر زبان و ادب فارسی دارد.
در سایت شعرنوش میتوانید مجموعهای از غزلیات، قصاید و سایر اشعار سپانلو را با دستهبندیهای مختلف مطالعه و مرور کنید.